Notice: Only variables should be assigned by reference in /home1/wolfiemn/public_html/filmmakarasi/wp-content/themes/SimplePress/includes/functions/comments.php on line 39
3 Comments

1. Kurter

   11 Mayıs 2010

   Hiç bir kültürel mirasa sahip çıkmıyoruz… Çok üzücü bu, gelecekteki nesillere ne bırakacağız acaba?
2. simon mad

   11 Mayıs 2010

   🙁 Ben bu duyguları sinametek kapanırken yaşamıştım… Bilmiyenler için şimdiki riddim bi zamanlar kemancı olan yer 90 larda sinametek ti çiçek barın hemen karşısı. Potiemkin zırhlısını da orda izlemiştim valentino;yuda…. En güzel tarafı hafızamda kalan hoş bir anı son gittigimde İhsan Yüceyle tanışmış konuşmuştum tabii daha o zamanlar bu şiirini bilmiyordum.

   Ekmek Şarap Sen ve Ben
   Birde sabahın dördü
   Dışarda kar
   Odamız ılık
   Gözlerin ılık ılık damlarken boş kadehe
   Anlattın bana ağzı sarımsakı kokan bir çocukla yattığını
   Aşkı tattığını, karım dediğini ve aldattığını
   Kıskandım Gogeni Tahitilim
   Terlemiş vücudunu silerken
   Cüzzam mikrobunu ve yaktığı kulübesini
   Saçların bağlamıştı ellerimi muz kokulum
   Güneşi doğurmuştu ölü cisim
   Martı çığlıklarıyla bir sahil kayalığında
   Nefesin vücudumu yakıyordu yer yer
   Sam yelim Sahra-i kebirim
   Kahrettim her şeye o gün
   Babanın çarap çanağına, Gogen’e, kadere, sana, bana birde gittiğin arabanın tekerine
   Ne diyordum arkadaş….
   Diyordum ki ben bu zıkkımı içmek için içerim
   Ama içerken düşünmem neden içiyorum diye
   Daha sonra yaparım hayatın felsefesini
   Sırayla olurum Fatih, Selim, Kanuni
   Bazen kadın hamamında tellak….
   Bazen Cristof Kolomb
   Napolyon’ken düşünürüm elbede geçen günleri
   Timur’ken Beyazıt’ı yenişimi….
   Bir kere Aristo’nun hocası olmuştum
   Ona verdiğim dersle gurur duymuştum
   Bazen Jan Dark’ı kurtarmak için çalışan bir kahraman
   Bazen odunun ateşleyen bir cellat olurum
   Eğer daha da içersem
   Shaskespare halt etmiş derim karşımda
   Salyalı dudaklarımdan yayık sesimi dinlerim de
   İşte Mozart’ın aradığı melodi bu diye gülerim
   Enayiymiş be Platon…
   Bir içsinde görsün….Ne felsefesi varmış bu hayatın
   Anlasın geçmişi kınalı dünyanın kaç bucak olduğunu
   Islak kaldırımlarda yürürken acırım
   Önde yalpa vuran sarhoşun zavallı haline
   Ukalalık işte derim neme lazım senin
   Kendine bak; sende bir serserin bir sarhoş….
   Ve yavaş yavaş kaybolur acı kahkalarım
   Şehrin hizbe sokaklarında
   Yavaş yavaş kaybolur benliğim.
3. Hilal

   11 Mayıs 2010

   🙂
   Şiir için ayrıca teşekkürler, çok güzel gerçekten de…
   Biz de Beyoğlu’nu kendi çapımızda anmış olduk böylece…