Masalla gerçekliğin bir arada olduğu “Ondine” filmi, Colin Farrell’in alışık olduğumuz sert ve sorunlu erkek tipinden farklı olduğu için ilgi çekti öncelikle. Ben de merakıma yenilip haftanın vizyon filmlerini ‘Ondine’ ile açtım. İrlandalı senarist ve yönetmen Neil Jordan, köklerine dönerek İrlanda’nın içinden bir masal hikayesi oluşturmuş. Filmin platformu, ileride görmek istediğim yerler listesine giren çok şirin bir İrlanda sahil kenti olan Cork. Yönetmenin vampir hikayesiyle çok ilgi çeken ‘Vampirle Görüşme’ filmi düşünülürse, denizkızı hikayesi fikri çok da sıra dışı gelmiyor aslında.

Filmin bana göre en güzel tarafı İrlanda’nın sahil kentinin manzarasını, yaşamını, evlerini ve hayatını filme taşımış olması. Onun dışında masal ile gerçekliğin birbirine karıştığı bu umutsuz gibi gözüken mutlu film, mükemmel kategorisinde yer almıyor. Ama yine de Colin Farrell’ı uysal ve anlayışlı bir karakterde görmek ilginç bir deneyim olabilir.

Lars Von Trier deyince zaten sanırım bir duraklama hakkı oluyor sinemaseverlerde. Antichrist’de öyle herkesin seveceği hatta izleyebileceği bir film değil. Benim de ille de izleyin diyebileceğim bir film olamıyor. İçinde bolca cinsellik, durağanlık, zaman zaman bilinmezlik ve tahminlerin  çok ötesinde şiddet var. Eğer Von Trier’in ‘Dogville’ ve ‘Manderlay’ filmlerinden hoşlanmadıysanız bu filmi size gönül rahatlığıyla tavsiye edemem. Hatta o filmlerden hoşlandıysanız bile tavsiye etmesi zor bir film. Nasıl, yeteri kadar merak uyandırabildim mi 🙂

Tüm bu kafa karıştırıcı yorumların ardından, itiraf etmeliyim ki film çok etkileyici bir sahneyle başlıyor.